Geobiologie en aardstralen

Geobiologie is de wetenschappelijke benadering van de invloed die aardstralen, wateraders en het  elektromagnetisch veld van de aarde, kunnen hebben op de mens en alles wat leeft. Geobiologie is de wetenschap die de samenhang bestudeert tussen de aarde (gea) en het leven (bio). Dit is geen nieuwe wetenschap. Denk maar aan de menhirs en de dolmens uit het Neolithicum, de piramiden van de Egyptenaren en de Maya's, en de grote gotische kathedralen. Al deze bouwwerken laten zien dat de bouwers ervan bijzonder gevoelig waren voor de energieën van de aarde, en dat ze bedreven waren in het kanaliseren ervan. Helaas droegen zij hun kennis en diepe geheimen mondeling over, van meester op leerling, waardoor de vernietiging van een volk het verlies van deze kennis betekende. 

Het is vooral in landen als Duitsland en Zwitserland waar de geobiologie een grote ontwikkeling heeft kunnen doormaken. Men heeft geopathogene zones ontdekt , zones waarin de opeenhoping van energieën gevaarlijk kan zijn voor levende wezens. 

Onder geopatische belasting wordt verstaan alle soorten straling die uit de aarde komt. Hartmann veldlijnen, tellurische-veldlijnen, Curry veldlijnen enz. geomagnetisme, straling uit wateraders, ertslagen, olie, steenkolen enz.. en door de aarde weerkaatste / geabsorbeerde kosmische straling.

Aan de hand van deze hypothesen begon Dr. Hartmann aan de universiteit van Heidelberg in de jaren vijftig nauwkeurige wetenschappelijke onderzoeken te doen waarbij de elektrische (huid) weerstand van verschillende personen op verschillende plaatsen werd gemeten.
Door de aanzienlijke variaties die geregistreerd werden bij veranderingen van plaats kon hij wetenschappelijk het bestaan en de ligging vaststellen van een geomagnetisch netwerk, zoals dat al eerder door Dr. Peyre aangegeven was. Tevens kon hij daarbij enkele gegevens preciseren en corrigeren: de lijnen van een geomagnetisch net of netwerk zijn in werkelijkheid energie(stralings)banen - ze hebben namelijk een bepaalde breedte, zo’n 21cm- en de onderlinge afstand bedraagt ongeveer 2 m in noord-zuid richting en ongeveer 2,5m in oost-west richting. Deze cijfers variëren maar gelang de samenstelling van de grond en plaats, terwijl de dichtheid en de schadelijkheid van de sedertdien zogenaamde Hartmann-veldlijnen toeneemt bij aanwezigheid van geologische breuken en/of wateraders en/of radar/straalzenders en/of hoogspanningsleidingen/kabels.

Latere onderzoeken brachten nieuwe bijzonderheden aan het licht, zo ontdekte men zelfs het bestaan van secundaire en tertiaire netwerken. Zo ontdekte Dr. Curry een geopatisch netwerk, (zie tekening hieronder), dat diagonaal ligt ten opzichte van de windstreken met banen van onderling 80cm breedte en onderlinge afstanden van 3,1 en 16 m , Romanie ontdekte een geopatisch netwerk met onderlinge afstanden van 1,1 en 1,5 m binnen het hartmann netwerk en bovendien ontdekte men een zeer intens netwerk van 40 m tussen de veldlijnen waarbinnen de hartmann en curry lijnen liggen.

Uit studies blijkt verder dat het extra negatief is op plaatsen waar kruispunten van verschillende netten samenvallen, eventueel ook nog extra negatief is op plaatsen waar kruispunten van verschillende netten samenvallen en eventueel ook met geologische breuken, ondergrondse wateraders en E.M.S of elektromagnetische vervuiling.

Samenvattend kan men zeggen dat door het systematisch werk van mensen zoals Dr. Hartmann en Dr. Curry tal van andere studies konden gerealiseerd worden waarmee werd aangetoond dat er echte stoorzones bestaan die pathogeen (ziekmakend) zijn voor het menselijk leven.

Belangrijk is dat we er op letten dat we met ons hoofd in de noordelijke poolrichting slapen zodat ons lichaam niet ompoolt tijdens onze nachtrust en we niet op zogenaamde ‘knooppunten’ slapen. O.a. het eerste en tweede net, (Hartmann en Currie), hebben een ongezond effect als we over een lange tijdsperiode op hun snijpunten slapen. Het is dus van belang waar ons bed staat omdat tijdens onze slaap ons natuurlijk immuunsysteem verzwakt en we daardoor weerloos zijn voor de elektromagnetische aardstraling. Het zijn vooral de knooppunten die een geopathologisch effect hebben, dus ziekmakende aardeverschijnselen.

Omstreeks 1928 vroeg de burgemeester van Vilsbiburg bij München in Duitsland aan de wichelroedeloper Gustav von Pohl om de omgeving te onderzoeken op voor de gezondheid gevaarlijke plaatsen. Von Pohl vond dat er gebieden waren waar relatief veel meer kanker voorkwam. Dit werd toegeschreven aan gevaarlijke "aardstralen".  (Pohl, Gustav Freiherr von (1932), Erdstrahlen als Krankheitserreger. Forschungen auf Neuland. Jos C. Hubers Verlag, Diessen vor München).

Diverse aandoeningen zoals, hoofdpijn en depressie, versnelde werking van reeds ondergane aandoeningen en kanker, kunnen een mogelijke aanduiding ervan zijn.  Blijvende bestaande klachten en een ziekte als kanker, staan in veel gevallen in direct verband met aardstralen. Daarom is het schadelijk als men te lang boven een plek slaapt waar die zijn. Men kan dan beter het bed verplaatsen.

Het is natuurlijk nog beter om de straling volledig te neutraliseren en zodoende stralingsvrij te leven. Kortom deze aardstralen hebben een negatieve, dus vernietigende, invloed op de mensen, dieren en planten. Het is bekend dat met dure elektronische apparaten het bestaan van aardstralen is aangetoond en dat de oude methode van het wichelroede lopen eeuwen terug deze al had gelokaliseerd.

Doordat er nog steeds een taboe rust op aardstralen en vele niets hierover weten, proberen handige oplichters goedgelovige mensen veel geld afhandig te maken door het verkopen van zogenaamde afweermiddelen, zoals nep aardstralen kastjes die eigenlijk net zo goed werken als een lege schoenendoos.

Jammer genoeg is hierdoor wantrouwen ontstaan ten aanzien van aardstralen.

Enige voorbeelden waar je aan kan herkennen dat er waarschijnlijk aardstralen zijn: een hond die zijn mand niet in wil of er niet lang in blijft liggen, een vogel die lusteloos wordt en ziek in zijn kooi, een plant op de vensterbank die lelijk wordt en gaat hangen en op den duur dood gaat.

Niet iedereen reageert even heftig op aardstralen. Het kan onschuldig beginnen. Het kan bij kinderen bijvoorbeeld hun concentratievermogen aantasten. Mensen die hun bed of gemakkelijke stoel boven een punt hebben staan waar aardstralen zijn krijgen vaak klachten. Bij de een gaat dat snel terwijl het bij een ander jaren kan duren. De zogezegde Pathogene straling breekt onze weestand af. Daardoor zijn we vatbaarder voor allerlei bacterie en bacillen.

Voorkomende klachten zijn: slechte nachtrust, vermoeidheid, slaapwandelen, hartklachten, versnelde aderverkalking, onverklaarbare pijnen.

Aardstralen: wat zijn en wat doen ze?

Negatieve magische krachten? Dat zijn over het algemeen de elementen die in de volksmond worden toegeschreven aan wat we gemakshalve maar aardstralen zullen noemen. In feite zijn het energiebanen die als het ware als een gigantisch visnet over de aardbol zijn gespannen. Banen ook die door de samenstelling van onzichtbare stralen niet in harmonie kunnen zijn met de overige positieve energie banen.  Ze oefenen dus soms wel degelijk een negatieve invloed uit op ons leven op aarde. Maar ook op gebouwen, de natuur, de omgeving. Ondergrondse wateraders zij de meest voorkomende bronnen van aardstralen. Maar er bestaan ook nog een viertal netten waarvan het Hartmann- en Currienet de best bekend zijn. En bovendien zijn ze nodig. Zouden er geen aardstralen zijn, dan zou het leven op deze aarde allang zijn uitgestorven. Het andere uiterste is echter om op een aardstraal te moeten leven.

Spanningsvelden

Het ontstaan van en de invloed ervan op ons leven

Aardstralen worden regelmatig verward met spanningsvelden. Zeker op plekken waar de negativiteit in de omgeving als enorm vervelend wordt ervaren. Maar spanningsvelden veroorzaken we voor het merendeel toch zelf. Door ruzie, spanningen, blokkades, negatieve gedachten en het niet kunnen loslaten van die denkbeelden. Elke dag dragen we die spanningen over. Op mensen, zaken en dingen. Het komt vaak voor dat spanningsvelden worden veroorzaakt door aardstralen. Niet per definitie vanuit een woning, maar bijvoorbeeld door de aanwezigheid van aardstralen op de werkplek of een andere plaats waar men veel verblijft. Het een (in dit geval de aardstraal) werkt versterkend op het ander (het spanningsveld). Gevolg is wel dat ons lichaam en onze geest langzaam maar zeker worden aangetast door twee negatieve energiebronnen. De gevolgen laten zich raden.

Normaal gesproken is de kans dat een mens of dier door negatieve krachten wordt geplaagd (waardoor soms bijna geen positieve energie meer overblijft) gering. Maar het komt voor! De gevolgen ten op zichte van onze gezondheid kunnen, afhankelijk van de sterkte van een aardstraal, variëren. Gezond zijn betekend in feite leven in het grensgebied van twee aardstralen in een harmonieuze omgeving met evenwichtige verhoudingen.

'Werken met de wichelroede'

Geobiologische invloeden op de mens door Käthe Bachler.

Uitgeverij De Ster
ISBN 906556084X, Nugi: 753.