De waterkwaliteit is van evenzeer belang als de thee zelf. Net zoals goed water kan verspild worden aan slechte thee, zo kan goede thee worden verspild aan een belabberde kwaliteit van water. Gewoon leidingwater is voor het voorbereiden van hoogwaardige thee meestal ongeschikt. Het heeft een 'hardheid' die onaangenaam is om thee te proeven. Het bevat teveel mineralen en die vormen op de thee een vlies van onoplosbare looistoffen die de smaak bederven. In sommige streken is de kwaliteit van het leidingwater beter dan elders. Het is natuurlijk vanzelfsprekend dat u uitgaat van uw eigen smaakgevoel. Maar de ervaring heeft geleerd dat de kwaliteit van het water essentieel is om een totale thee-ervaring te hebben.

Ideaal is ook om een goede kwaliteit bronwater te gebruiken met een laag gehalte aan mineralen - dit zal zorgen voor een zoeter smakende thee, zoals Mont Calm, Spa Reine, Volvic, Les Imbres, Glaciar of Mont Roucous uit de biowinkel bijvoorbeeld. De pH van het water moet een beetje boven de 7 zijn, wat betekent dat het water licht alkalisch is. Als het water te zuur is smaak je dit uiteraard in de thee ook. Tevens kan water te alkalisch, (te hard), zijn voor thee. We moeten er ook aan denken dat water meer alkalisch wordt na verhitting. Dit kan de oorzaak zijn van een geconcentreerde smaak.

Het is belangrijk om, bij aanschaf van bronwater in flessen of petflessen, de droogrest [ die vermeld staat op het etiket ], te weten. Dit water met een lage droogrest is daardoor 'zwak mineraal houdend'.

Als je water aan de kook brengt dan gaat het verdampen. Als je het volledig laat uitkoken, m.a.w. tot al het water verdampt is, blijft er een wit laagje poeder over. Dat is wat we de droogrest noemen. Dit zijn alle stoffen die in het water opgelost zitten en die niet kunnen verdampen. Dit zijn inderdaad voornamelijk zouten of mineralen. Voorbeelden zijn NaCl, natriumcarbonaat, calciumcarbonaat, natriumsulfaat etc. De samenstelling daarvan is afhankelijk van de bron. Gezond water bestaat uit meer dan alleen H2O. In het beste geval bevat het ook wat mineralen. Het best is water met een droogrest die lager is dan 60 mg/l.

We kunnen enkel gissen naar wat de droogrest is van water uit bv. de Himalaya. Er bestaat uiteraard geen "ideale" droogrest. De droogrest van water wordt vooral bepaald door de hoeveelheid mineralen die erin opgelost zijn. Ons "Spa"-water bijvoorbeeld bevat eerder weinig mineralen, terwijl bijvoorbeeld Vichy-water zeer rijk aan mineralen is, en dus een vrij grote droogrest heeft.

[Mont Roucous is daarbij een echte topper: met een hardheid van minder dan 0,5 D°, een vastrest beneden de 25 mg/liter, een pH van 5,85 en een redox beneden de 28 torent Mont Roucous ver boven alle andere waters uit ].

Voor wie steeds geen bronwater wil gebruiken, is gefilterd leidingwater een goede oplossing. Veel mensen hebben daar hun bedenkingen bij maar de ervaring leert ons dat het hier de goede richting uitgaat. Een waterfilter verwijdert al zoveel mogelijk chemicaliën waar het water mee in contact kwam [zoals o.a. chloor]. Combineer dit met een Grander-filter, [een 'waterverlevendigings'-toestel dat wordt geplaatst bij het binnenkomen van het leidingwater voor men het in huis gebruikt]. Deze 'Grander' is voor de groene theeliefhebber zeker geen overbodige aanschaf. Het effect is enorm! Door het 'verlevendigen' van het water, [ het ontklusteren van de moleculen ], krijgt het water terug zijn aangename en smaakvolle zachte kwaliteit, alsof het een slok uit een ongerept bergrivier betrof. De combinatie koolstof-filter (of eenvoudig een Brita-kan zoals je wil) en Grander-filter leidt tot een beter en hoger trillingsgetal [Bovis-schaal] van het water en een hoogwaardig theegenot.

[Een weetje: een medewerker van de universiteit van Wageningen in Nederland vertelde dat ze een aantal projecten rond water stimuleren en opvolgen. Ze experimenteren al een poos met o.a. de Grander-technologie in de landbouw. En dit met verbeterende resultaten. Ze bevestigen dat deze nieuwe technologie zorgt dat er een frisse wind waait in de door Victor Schauberger (1885-1958), geformuleerde technologie over het principe van implosie en waterverlevendiging]

Het is best om alleen de nodige hoeveelheid water te gebruiken voor  de thee die je gaat drinken. Water terug opnieuw koken zorgt voor een water van mindere kwaliteit: een ‘ongeaard' water.